இயேசு கிறிஸ்து தேவனுடைய வார்த்தையாகவும் (Logos) ஞானமாகவும் (Sophia) எப்படி இருக்கிறார்

In Christianity, Jesus is often identified with both the Logos and Sophia, both of which represent God's reason and wisdom.

 The Logos, as described in the Gospel of John, is the Word of God, the intermediary through which God revealed himself to the world. 

Sophia, a concept in Jewish and early Christian thought, represents God's wisdom and is often personified as a female figure, according to Wikipedia. 

The connection between Jesus, the Logos, and Sophia suggests that Jesus is the embodiment of God's wisdom and the means by which God's wisdom is made known to humanity. 

Elaboration

Logos:

In the Gospel of John, the Logos is presented as the divine Word, existing with God from the beginning and through whom all things were made. 

This concept has Hellenistic roots but is also connected to the Jewish concept of God's wisdom (Sophia). 

Sophia:

In Jewish and early Christian thought, Sophia is personified as a female figure representing God's wisdom and knowledge. 

She is often depicted as the one who guides and directs God's creation, and her presence is seen in the Old Testament's wisdom literature. 

Connection between Logos and Sophia:

The association of Jesus with both Logos and Sophia suggests that Jesus is the embodiment of God's wisdom and reason, and that through him, God's wisdom and knowledge are revealed to humanity. 

Early Christian interpretations:

Some early Christian thinkers, like Justin Martyr, interpreted the Logos as the "firstborn" of God, a divine being through whom God created the world, according to Wikipedia.

 Others connected the Logos with the concept of Sophia, seeing Jesus as the manifestation of God's wisdom in the world, according to the Bart Ehrman Blog. 

Sophia in Gnosticism:

In some Gnostic traditions, Sophia is understood as a divine being who is often depicted as a female figure, according to Wikipedia. 

She is sometimes associated with creation and the fall of humankind, and her role in these traditions can vary. 

✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨

இயேசு கிறிஸ்து தேவனுடைய வார்த்தையாகவும் (Logos) ஞானமாகவும் (Sophia) எப்படி இருக்கிறார் என்பதை பற்றி ஒரு சில முக்கியமான கிறிஸ்தவ இறையியலாளர்களின் விளக்கங்கள்.

===================

 *தெர்த்துல்லியன் (Tertullian) பின்வருமாறு விளக்கினார்:* 

தேவனுடைய வார்த்தை (Logos)

தெர்த்துல்லியன், இயேசுவை தேவனுடைய "வார்த்தை" அல்லது "லோகோஸ்" என்று விளக்கினார். அவருடைய விளக்கத்தின் முக்கிய அம்சங்கள்:

 தேவனின் அக மற்றும் வெளிப்பாடு:

 தேவன் தனிமையாய் இருந்தார் என்று தெர்த்துல்லியன் கூறினார், ஆனால் அவர் தனிமையானவர் அல்ல, ஏனெனில் அவருக்குள் அவருடைய 'காரணம்' (Reason) இருந்தது. இந்த 'காரணம்' தான் வார்த்தை (Word/Logos). அதாவது, வார்த்தை தேவனின் உள்ளே இருந்த அவருடைய சிந்தனை.

வார்த்தையின் பிறப்பு (Procreation):

 தேவன் பிரபஞ்சத்தை உருவாக்க விரும்பியபோது, இந்த வார்த்தையை தனக்குள்ளிருந்து வெளிப்படுத்தினார்.

 இது ஒரு "பிறப்பு" போன்றது. ஒரு கதிரானது சூரியனில் இருந்து வெளிப்பட்டாலும், அது சூரியனின் சாராம்சத்தைப் பிரிக்காமல் இருப்பது போல, தேவன் தன்னுடைய வார்த்தையை வெளிப்படுத்தும்போது, தேவனுடைய சாராம்சம் பிரிக்கப்படுவதில்லை. இயேசு, பிதாவாகிய தேவனிடமிருந்து வெளிப்பட்டார், ஆனால் சாராம்சத்தில் இருவரும் ஒன்றே.

இரண்டாவது நபர்:

 இந்த வெளிப்பட்ட வார்த்தைதான் திரித்துவத்தின் இரண்டாவது நபராகிய இயேசு கிறிஸ்து. வார்த்தை தேவனில் இருந்து வெளிப்பட்டாலும், சாராம்சத்தில் சமத்துவம்.

தேவனுடைய ஞானம் (Sophia)

தேவனுடைய வார்த்தையாகிய இயேசுவை, ஞானம் என்றும் தெர்த்துல்லியன் தொடர்புபடுத்தினார். நீதிமொழிகள் 8:22-31 போன்ற வேதவசனங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டு, ஞானம் என்பது உலக சிருஷ்டிப்புக்கு முன்பே தேவனுடன் இருந்தது என்பதை தெர்த்துல்லியன் விளக்கினார்.

சிருஷ்டிப்புக்கு முந்தைய இருப்பு:

 தெர்த்துல்லியனின் பார்வையில், ஞானம் என்பது தேவனுடைய காரணம் மற்றும் வார்த்தை ஆகியவற்றுடன் தொடர்புடையது. உலகைப் படைப்பதற்கு முன்பு இருந்த தேவனுடைய சிந்திக்கும் சக்தி மற்றும் ஞானமே இயேசு கிறிஸ்து.

தேவனின் கிரியைகளின் ஆதாரம்: 

இந்த ஞானத்தின் மூலமாகவே தேவன் உலகத்தைப் படைத்தார். இயேசு கிறிஸ்து, சிருஷ்டிப்பின் கருவியாகவும், தேவனின் திட்டங்களை நிறைவேற்றுபவராகவும் இருக்கிறார்.

சுருக்கம்

தெர்த்துல்லியன் இயேசு கிறிஸ்துவை தேவனுடைய வார்த்தையாகவும் ஞானமாகவும் விளக்கியபோது, அவர் தேவனுடைய சாராம்சத்தையும் (substance), ஆனால் தனிப்பட்ட ஆள்தன்மைகளையும் (distinct persons) வலியுறுத்தினார். இயேசு கிறிஸ்து தேவனுக்குள்ளிருந்து வெளிப்பட்டவர், ஆனால் தேவனில் இருந்து வேறுபட்டவர் அல்ல. தேவன் தனிமையாய் இருந்தாலும், அவருக்குள் இருந்த அவருடைய சொந்த 'காரணம்' மற்றும் 'வார்த்தை' (லோகோஸ்/ஞானம்) மூலம் அவர் தனிமையானவர் அல்ல, இதுவே பிதா, குமாரன், பரிசுத்த ஆவி ஆகியோரின் திரித்துவக் கொள்கைக்கு அடித்தளமாக அமைந்தது.

==================

 *இயேசு கிறிஸ்து தேவனுடைய வார்த்தையாகவும் (Logos) ஞானமாகவும் (Sophia) எப்படி இருக்கிறார் என்பதை ஜஸ்டின் மார்ட்டர் (Justin Martyr) விளக்கினார்.* 

 இவர் ஒரு ஆரம்பகால கிறிஸ்தவ தற்காப்புரையாளர் மற்றும் தத்துவஞானி ஆவார். கிரேக்க தத்துவ கருத்துக்களைப் பயன்படுத்தி, கிறிஸ்தவ நம்பிக்கையை கிரேக்க சிந்தனையாளர்கள் புரிந்துகொள்ளும் வகையில் விளக்கினார்.

தேவனுடைய வார்த்தை (Logos)

ஜஸ்டின் மார்ட்டர், யோவான் 1:1 இல் உள்ள "வார்த்தை" (Logos) என்ற கருத்தை பயன்படுத்தினார்.

 தேவனுடைய பகுத்தறிவு மனம்:

 ஜஸ்டின், இயேசுவை தேவனுடைய "பகுத்தறிவு மனம்" அல்லது "வார்த்தை" என்று விளக்கினார். இந்த லோகோஸ் என்பது தேவனுக்குள்ளேயே இருந்த ஒரு சக்தி.

வெளிப்பட்ட வார்த்தை: 

தேவன் உலகத்தைப் படைக்க விரும்பியபோது, இந்த வார்த்தையை தனக்குள்ளிருந்து வெளிப்படுத்தினார். இது ஒரு "பிறப்பு" போன்றது, ஆனால் வார்த்தை தேவனுடன் நித்தியமாக இருக்கிறது.

 கிறிஸ்துவின் பிறப்புக்கு முந்தைய இருப்பு: 

ஜஸ்டின், கிறிஸ்து உலக சிருஷ்டிப்புக்கு முன்பே லோகோஸாக இருந்தார் என்று நம்பினார். கிரேக்க தத்துவஞானிகள் (சாக்ரடீஸ் மற்றும் பிளாட்டோ உட்பட) தங்கள் படைப்புகளில் லோகோஸின் "விதைகளைக்" கொண்டிருந்தனர் என்று ஜஸ்டின் வாதிட்டார். அவர்கள் கிறிஸ்துவை அறியாமல் இருந்தாலும், லோகோஸின் வெளிப்பாடுகளை அவர்கள் அறிந்திருந்தனர். இது கிறிஸ்தவ நம்பிக்கையை கிரேக்க தத்துவத்துடன் இணைக்க உதவியது.

தேவனுடைய ஞானம் (Sophia)

ஞானத்தைப் பற்றிய ஜஸ்டினின் கருத்துகள், லோகோஸுடன் நெருக்கமாக இணைக்கப்பட்டுள்ளன.

சிருஷ்டிப்பின் ஆதாரம்:

 தேவனுடைய வார்த்தையாகிய லோகோஸ், உலக சிருஷ்டிப்புக்கு காரணமான தேவனுடைய ஞானத்தின் வெளிப்பாடாக இருந்தது.

சுருக்கம்

ஜஸ்டின் மார்ட்டர், இயேசு கிறிஸ்துவை தேவனுடைய வார்த்தையாகவும் (லோகோஸ்) ஞானமாகவும் (சோபியா) விளக்கினார். இயேசு கிறிஸ்து, தேவனுடைய சிந்திக்கும் சக்தி மற்றும் திட்டத்தை வெளிப்படுத்துபவர் என்றும், உலக சிருஷ்டிப்பின் கருவியாகவும் இருந்தார் என்றும் அவர் போதித்தார். லோகோஸ் கருத்து, கிரேக்க தத்துவஞானிகள் கூட கடவுளின் உண்மைக்கான விதைகளைக் கொண்டிருந்தனர் என்று ஜஸ்டின் வாதிட அனுமதித்தது, இதன் மூலம் கிறிஸ்தவ நம்பிக்கையை பரந்த அளவில் அணுகக்கூடியதாக மாற்றினார்.

==================

 *அத்தனாசியஸ் (Athanasius), இயேசு கிறிஸ்து தேவனுடைய வார்த்தையாகவும் (Logos) ஞானமாகவும் (Sophia) இருக்கிறார் என்பதை ஆரியன் (Arian) மதக்குழப்பத்திற்கு எதிராக ஆணித்தரமாக விளக்கினார்.* 

இயேசு கிறிஸ்துவை ஒரு படைக்கப்பட்டவராகக் கருதிய ஆரியர்களுக்கு எதிராக, இயேசு பிதாவாகிய தேவனோடு சமமானவர், நித்தியமானவர் மற்றும் ஒரே சாராம்சமானவர் (Homoousios) என்று அத்தனாசியஸ் வலியுறுத்தினார்.

தேவனுடைய வார்த்தை (Logos)

அத்தனாசியஸ், இயேசுவை தேவனுடைய நித்தியமான "வார்த்தை" அல்லது "லோகோஸ்" என்று விளக்கினார். அவருடைய முக்கிய கருத்துக்கள்:

நித்தியமான பிறப்பு: 

வார்த்தை பிதாவாகிய தேவனில் இருந்து "படைக்கப்பட்டது" அல்ல, மாறாக "பிறந்தது". ஒரு கதிரானது சூரியனில் இருந்து வெளிப்பட்டாலும், அது சூரியனின் சாராம்சத்தைப் பிரிக்காமல் இருப்பது போல, இயேசு கிறிஸ்து பிதாவாகிய தேவனிடமிருந்து நித்தியமாகப் பிறந்தார், ஆனால் அவர் தேவனுடைய சாராம்சத்தைப் பகிர்ந்துகொள்கிறார். இந்த நித்தியப் பிறப்பு, இயேசுவின் தெய்வீகத்தன்மையையும், பிதாவுடன் அவருக்குள்ள சமத்துவத்தையும் வலியுறுத்துகிறது.

 படைப்பின் கருவி:

 தேவன் உலகத்தைப் படைத்தபோது, அவர் இந்த வார்த்தையின் (லோகோஸ்) மூலமாகவே படைத்தார். யோவான் 1:3-ல் கூறப்பட்டுள்ளபடி, "சகலமும் அவர் மூலமாய் உண்டாயிற்று; உண்டானதொன்றும் அவரில்லாமல் உண்டாகவில்லை." இயேசு கிறிஸ்து படைப்பிற்கு ஒரு கருவியாக இருந்தார் என்பதை இது குறிக்கிறது.

மனிதகுலத்தின் மறுசீரமைப்பு:

 மனிதகுலம் பாவத்தினால் வீழ்ச்சியடைந்தபோது, இந்த லோகோஸ் மாம்சமாகி, இயேசு கிறிஸ்துவாக மனித உருவெடுத்தார். இது மனிதகுலத்தை மீண்டும் தேவனுடன் இணைக்கும் ஒரு மீட்புச் செயல். லோகோஸ் மனிதனாக மாறாமல் இருந்திருந்தால், மனிதகுலத்தின் மீட்பு சாத்தியமில்லை என்று அத்தனாசியஸ் வாதிட்டார்.

தேவனுடைய ஞானம் (Sophia)

அத்தனாசியஸ், இயேசுவை தேவனுடைய "ஞானம்" என்றும் கருதினார். நீதிமொழிகள் 8 போன்ற வேதவசனங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டு, ஞானம் என்பது உலக சிருஷ்டிப்புக்கு முன்பே தேவனுடன் இருந்தது என்பதை விளக்கினார்.

நித்தியமான ஞானம்: 

ஞானம் என்பது தேவனின் சாராம்சத்தின் ஒரு பகுதியாகும், அது படைக்கப்பட்டதல்ல. உலகைப் படைப்பதற்கு முன்பே, தேவனின் நித்தியமான ஞானமாகிய இயேசு கிறிஸ்து இருந்தார்.

படைப்பில் ஞானத்தின் வெளிப்பாடு:

 தேவன் உலகத்தைப் படைத்தபோது, அவருடைய ஞானம் அதில் வெளிப்பட்டது. படைப்பிலுள்ள ஒழுங்கு, அழகு மற்றும் நோக்கம் அனைத்தும் தேவனுடைய நித்திய ஞானத்தின் வெளிப்பாடுகள்.

சுருக்கம்

அத்தனாசியஸ், இயேசு கிறிஸ்து பிதாவாகிய தேவனோடு ஒரே சாராம்சமானவர் (consubstantial) என்பதை வலியுறுத்தினார். இயேசு கிறிஸ்து, தேவனுடைய வார்த்தையாகவும் (லோகோஸ்) ஞானமாகவும் (சோபியா) இருக்கிறார் என்றால், அவர் படைக்கப்பட்டவர் அல்ல, நித்தியமானவர், தேவனுடைய முழுமையான வெளிப்பாடு, மற்றும் படைப்புக்கும் மீட்புக்கும் அவசியமானவர். அவருடைய வாதங்கள், நிசியன் நம்பிக்கை அறிக்கையின் (Nicene Creed) வளர்ச்சியில் பெரும் செல்வாக்கு செலுத்தின, இது திரித்துவக் கொள்கையின் மையக் கருத்தாக அமைந்தது.

===================

 *அகஸ்டின் (Augustine of Hippo), இயேசு கிறிஸ்து தேவனுடைய வார்த்தையாகவும் (Logos) ஞானமாகவும் (Sophia) இருக்கிறார் என்பதை தனது திரித்துவ இறையியலில் (Trinitarian Theology) ஆழமாக விளக்கினார்.*

 அவர் முந்தைய பிதாக்களின் கருத்துக்களை உள்வாங்கி, அவற்றை மேலும் செழுமைப்படுத்தி, குறிப்பாக மேற்குலக கிறிஸ்தவத்தில் ஆழமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தினார்.

தேவனுடைய வார்த்தை (Logos - Verbum)

அகஸ்டின், "வார்த்தை" (Logos) என்ற கருத்தை "Verbum" (லத்தீன் மொழியில்) என்று குறிப்பிட்டார். 

அவரது விளக்கத்தின் முக்கிய அம்சங்கள்:

 

தேவனுடைய அகமன சிந்தனை மற்றும் நித்தியமான பிறப்பு: 

அகஸ்டின், வார்த்தை என்பது பிதாவாகிய தேவனுடைய "சிந்தனை" (Thought) அல்லது "புத்தி" (Intellect) என்று விளக்கினார். ஒரு மனிதன் தனது மனதில் ஒரு வார்த்தையை சிந்திக்கும்போது, அது அவனது சிந்தனையின் ஒரு பகுதியாகவே இருக்கும். அதேபோல, பிதா தனக்குள்ளேயே நித்தியமாக "சிந்திக்கிறார்" அல்லது " பிறப்பிக்கிறார் " ஒரு வார்த்தையை.

 இந்த வார்த்தைதான் இயேசு கிறிஸ்து. இந்த வார்த்தை பிதாவிலிருந்து நித்தியமாகப் பிறக்கிறது, படைக்கப்படுவதில்லை. இது பிதாவின் சாராம்சத்தைப் பகிர்ந்துகொள்கிறது, பிதாவுக்கு சமமாக இருக்கிறது.

 படைப்பின் கருவி மற்றும் ஆளுகை:

 உலகம் இந்த வார்த்தையின் மூலமாகப் படைக்கப்பட்டது. லோகோஸ், படைப்பின் ஆதாரமாகவும், அதனை ஆளுகின்ற சக்தியாகவும் உள்ளது. பிரபஞ்சத்தில் உள்ள ஒழுங்கு, தர்க்கம் மற்றும் வடிவமைப்பிற்குக் காரணம் இந்த லோகோஸ் தான்.

 தெய்வீக வெளிப்பாடு:

 இயேசு கிறிஸ்து, தேவனுடைய முழுமையான வெளிப்பாடு. தேவன் தன்னை வெளிப்படுத்திக்கொள்ளும் "வார்த்தை" அவரே.

தேவனுடைய ஞானம் (Sophia - Sapientia)

அகஸ்டின், இயேசு கிறிஸ்துவை தேவனுடைய "ஞானம்" (Sapientia) என்றும் மிக முக்கியமாகப் பார்த்தார். இது அவரது இறையியலின் மையக் கருத்துகளில் ஒன்றாகும்.

ஞானத்தின் இருப்பு:

 அகஸ்டின் தனது "கன்ஃபெஷன்ஸ்" (Confessions) என்ற நூலில், சாக்ரடீஸ், பிளாட்டோ போன்ற கிரேக்க தத்துவஞானிகளின் எழுத்துக்களில் ஞானத்தைத் தேடியதைப் பற்றி எழுதுகிறார். ஆனால், இறுதியில் உண்மையான ஞானம் இயேசு கிறிஸ்துவில் மட்டுமே இருப்பதைக் கண்டறிந்தார். 1 கொரிந்தியர் 1:24 இல், "கிறிஸ்து தேவனுடைய பலனும் தேவனுடைய ஞானமுமாயிருக்கிறார்" என்று கூறப்படுவதை அவர் முக்கியமாக வலியுறுத்தினார்.

  மனிதகுலத்திற்கான ஞானம்:

 மனிதர்கள் ஞானத்தைப் பெறுவதற்கு, இயேசு கிறிஸ்துவை அறிய வேண்டும். அவர் வெறும் தத்துவக் கருத்து அல்லது ஒரு கொள்கை அல்ல, மாறாக தனிப்பட்ட ஆள்தன்மை கொண்ட தேவன்.

 மனிதகுலத்தின் இரட்சிப்புக்குத் தேவையான ஞானம் இயேசு கிறிஸ்துவில்தான் இருக்கிறது.

 திரித்துவத்தில் ஞானம்: 

அகஸ்டின், திரித்துவத்தின் மூன்று நபர்களுமே ஞானம் கொண்டவர்கள் என்று கூறினார். ஆனால், வெளிப்படையாக "ஞானம்" என்று அடையாளப்படுத்தப்படுவது குமாரனாகிய இயேசு கிறிஸ்துவே. பிதா ஞானத்தை உடையவர், வார்த்தை ஞானமாகவே இருக்கிறார். பரிசுத்த ஆவி ஞானத்தின் மூலமாகச் செயல்படுகிறார்.

சுருக்கம்

அகஸ்டினின் பார்வையில், இயேசு கிறிஸ்து தேவனுடைய வார்த்தையாகவும் ஞானமாகவும் இருப்பது, திரித்துவத்தின் உள்ளார்ந்த உறவையும், தேவனுடைய தன்மையையும் வெளிப்படுத்துகிறது. வார்த்தை என்பது பிதாவின் நித்தியமான வெளிப்பாடு மற்றும் புத்திசாலிதனம். ஞானம் என்பது இந்த வார்த்தையின் சாராம்சமாகும், இது மனிதகுலத்திற்கான இரட்சிப்பையும் வழிநடத்துதலையும் கொண்டுவருகிறது. 

அகஸ்டின், இயேசு கிறிஸ்துவை அறியாமல் உண்மையான ஞானம் இல்லை என்பதைத் தனது தனிப்பட்ட அனுபவத்தின் மூலமும், இறையியல் வாதங்களின் மூலமும் ஆழமாக நிறுவினார்.

===============

 *மார்ட்டின் லூதர் (Martin Luther), சீர்திருத்தக் காலத்தின் மிக முக்கியமான தலைவர்களில் ஒருவர்* . 

அவர் முந்தைய திருச்சபை பிதாக்களின் கருத்துக்களை ஏற்றுக்கொண்டாலும், குறிப்பாக "தேவனுடைய வார்த்தை" (Word of God) மற்றும் "விசுவாசத்தினால் நீதிமானாக்குதல்" (Justification by Faith) ஆகியவற்றை தனது இறையியலின் மையமாக வைத்தார். 

இயேசு கிறிஸ்து தேவனுடைய வார்த்தையாகவும் ஞானமாகவும் இருப்பதை லூதர் எவ்வாறு விளக்கினார் என்பது இங்கே:

தேவனுடைய வார்த்தை (Word of God - Verbum Dei)

லூதரின் இறையியலில் "வார்த்தை" என்பது மிக மையமான கருத்து. அவருக்கு, இயேசு கிறிஸ்து வெறும் ஒரு "வார்த்தை" அல்ல, ஆனால் தேவனுடைய உயிருள்ள, செயல்திறன் மிக்க வார்த்தை (Living and Active Word) ஆவார்.

 தேவனுடைய வெளிப்பாடு:

 தேவன் தன்னை வெளிப்படுத்திக் கொள்ளும் வழி இயேசு கிறிஸ்துவே. வேதவசனங்கள் (Written Word) தேவனுடைய வார்த்தையைக் கொண்டிருக்கின்றன, ஆனால் அந்த வார்த்தையின் முழுமையான மற்றும் உயிருள்ள வெளிப்பாடு இயேசு கிறிஸ்துவே (Incarnate Word).

 சிருஷ்டிப்பும் மீட்பும்: 

தேவன் தனது வார்த்தையின் மூலமாக உலகைப் படைத்தார். மேலும், பாவத்தில் விழுந்த மனிதகுலத்தை மீட்பதற்கு, அதே வார்த்தை மாம்சமாகி இயேசு கிறிஸ்துவாக வந்தது. இயேசு கிறிஸ்து, தேவனுடைய கட்டளைகளை அறிவிப்பவர் மட்டுமல்ல, அவரே அந்தக் கட்டளையை நிறைவேற்றுபவர்.

 சுவிசேஷத்தின் மையம்: 

லூதருக்கு, இயேசு கிறிஸ்து சுவிசேஷத்தின் (Gospel) மையம். சுவிசேஷம் என்பது தேவனுடைய வார்த்தையாகும், இது மனிதகுலத்திற்கு இரட்சிப்பை அறிவிக்கிறது. இயேசு கிறிஸ்து இல்லாமல், சுவிசேஷமும் இல்லை, இரட்சிப்பும் இல்லை.

 விசுவாசத்தின் மூலம் கண்டறிதல்:

 லூதர், "வார்த்தை" என்பது மனிதர்களின் தர்க்கரீதியான பகுத்தறிவால் முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ளப்பட முடியாது என்று வாதிட்டார். மாறாக, அது விசுவாசத்தின் மூலம் மட்டுமே புரிந்துகொள்ளப்பட வேண்டும். இயேசு கிறிஸ்துவைப் பற்றிய தேவனுடைய வார்த்தையை விசுவாசத்தின் மூலம் ஏற்றுக்கொள்வதன் மூலமே இரட்சிப்பு கிடைக்கிறது.

தேவனுடைய ஞானம் (Wisdom of God - Sapientia Dei)

லூதர் இயேசு கிறிஸ்துவை தேவனுடைய ஞானம் என்று ஏற்றுக்கொண்டார், குறிப்பாக 1 கொரிந்தியர் 1:24 இல், "கிறிஸ்து தேவனுடைய பலனும் தேவனுடைய ஞானமுமாயிருக்கிறார்" என்று பவுல் கூறுவதை அவர் வலியுறுத்தினார்.

 உலக ஞானத்திற்கு எதிரானது: 

லூதர், உலகத்தின் ஞானம் தேவனுடைய ஞானத்திலிருந்து வேறுபட்டது என்று குறிப்பிட்டார். மனிதர்கள் தங்கள் சொந்த பகுத்தறிவாலும், கிரியைகளாலும் தேவனை அணுக முயற்சிக்கிறார்கள், ஆனால் இதுவே "உலக ஞானம்". தேவனுடைய ஞானம், அதாவது இயேசு கிறிஸ்து, சிலுவையில் அறையப்பட்ட ஒரு பலவீனமான வடிவத்தில் வெளிப்படுகிறது. இது உலகிற்கு "பைத்தியக்காரத்தனம்" (foolishness) போல் தோன்றுகிறது (1 கொரிந்தியர் 1:23).

 

 சிலுவையின் இறையியல் (Theology of the Cross):

 லூதர் தனது "சிலுவையின் இறையியல்" என்ற கருத்தில், தேவனுடைய உண்மையான ஞானமும் வல்லமையும் சிலுவையில், அதாவது கிறிஸ்துவின் பாடுகளிலும் மரணத்திலும் வெளிப்படுகிறது என்று வாதிட்டார். மனிதன் தனது சொந்த ஞானத்தையும் வலிமையையும் நம்புவதை விட்டுவிட்டு, கிறிஸ்துவின் பலவீனத்தையும், சிலுவையின் "பைத்தியக்காரத்தனத்தையும்" ஏற்றுக்கொள்ளும்போதே உண்மையான ஞானத்தைக் கண்டறிகிறான்.

 ஞானத்தின் மூலம் இரட்சிப்பு: 

இயேசு கிறிஸ்து சிலுவையில் அடைந்த மரணத்தின் மூலமாக, மனிதகுலத்தின் பாவங்களுக்காகப் பலியானார். இந்தச் செயலில்தான் தேவனுடைய ஞானம் உச்சகட்டமாக வெளிப்படுகிறது. இந்த ஞானத்தை விசுவாசத்தினால் ஏற்றுக்கொள்வதே இரட்சிப்புக்கு வழி.

சுருக்கம்

மார்ட்டின் லூதருக்கு, இயேசு கிறிஸ்து வெறும் ஒரு வரலாற்றுக் கதாபாத்திரம் அல்லது ஒரு போதகர் மட்டுமல்ல. அவர் தேவனுடைய உயிருள்ள வார்த்தை மற்றும் ஞானம், மனிதகுலத்தின் இரட்சிப்புக்காக மாம்சமாக வந்தவர். 

லூதர், கிறிஸ்துவை ஒரு தத்துவக் கோட்பாடாகவோ, மனித பகுத்தறிவால் புரிந்துகொள்ளக்கூடியவராகவோ கருதவில்லை. மாறாக, அவர் விசுவாசத்தின் மூலமாகவும், சிலுவையின் "பைத்தியக்காரத்தனத்தின்" மூலமாகவும் மட்டுமே அறியப்படக்கூடியவர் என்று வலியுறுத்தினார். அவரது இறையியலில், "வார்த்தை" மற்றும் "ஞானம்" இரண்டும் இயேசு கிறிஸ்துவின் தெய்வீகத்தன்மையையும், மனிதகுலத்தின் மீட்பில் அவரது மையப் பங்கையும் வலியுறுத்துகின்றன.

==================

 *ஜான் கால்வின் (John Calvin), சீர்திருத்தக் காலத்தின் மற்றொரு முக்கிய இறையியல் அறிஞர்.*

 அவர் தனது "கிறித்தவ சமயக் கோட்பாடுகள்" (Institutes of the Christian Religion) என்ற நூலிலும், தனது விவிலிய விரிவுரைகளிலும் இயேசு கிறிஸ்துவை தேவனுடைய வார்த்தையாகவும் (Logos) ஞானமாகவும் (Sophia) விரிவாக விளக்கினார். லூதரைப் போலவே, கால்வினும் தேவனுடைய இறையாண்மை மற்றும் கிறிஸ்துவின் முழுமையான தெய்வீகத்தன்மையை வலியுறுத்தினார்.

தேவனுடைய வார்த்தை (Logos - Verbum)

கால்வினின் இறையியலில் "வார்த்தை" என்பது மிகவும் அடிப்படையான கருத்தாகும். அவர் இயேசு கிறிஸ்துவை, பிதாவாகிய தேவனுடைய நித்தியமான மற்றும் தனித்துவமான வெளிப்பாடு என்று கருதினார்.

 நித்தியமான குமாரன்: கால்வின், இயேசு கிறிஸ்து பிதாவால் படைக்கப்பட்டவர் அல்ல, மாறாக நித்தியமாகப் பிறந்தவர் என்பதை ஆணித்தரமாக வலியுறுத்தினார்.

 அவர் பிதாவின் சாராம்சத்தைப் பகிர்ந்துகொள்ளும் நித்தியமான குமாரன். இந்த லோகோஸ், தேவன் படைப்பிற்கு முன் தனக்குள்ளேயே கொண்டிருந்த சிந்தனை, திட்டம் மற்றும் நோக்கத்தின் வெளிப்பாடு.

 படைப்பின் கருவி: லோகோஸ் மூலமாகவே தேவன் உலகைப் படைத்தார். யோவான் 1:3-ல் கூறப்பட்டுள்ளபடி, "சகலமும் அவர் மூலமாய் உண்டாயிற்று; உண்டானதொன்றும் அவரில்லாமல் உண்டாகவில்லை." இந்த வார்த்தை, படைப்பின் ஸ்தாபக சக்தியாகவும், அதனை நிலைநிறுத்தும் சக்தியாகவும் உள்ளது.

வெளிப்பாட்டின் உச்சம்: 

இயேசு கிறிஸ்து, தேவனுடைய முழுமையான மற்றும் இறுதி வெளிப்பாடு. அவர் பழைய ஏற்பாட்டில் தீர்க்கதரிசிகள் மூலம் பேசப்பட்ட வார்த்தை மட்டுமல்ல, அவரே மாம்சமாகி மனிதகுல மத்தியில் வாழ்ந்த வார்த்தை. தேவனை முழுமையாக அறிந்துகொள்ள வேண்டுமெனில், இயேசு கிறிஸ்துவை அறிய வேண்டும்.

 விசுவாசத்தின் ஆதாரம்:

 தேவனுடைய வார்த்தை என்பது மனித பகுத்தறிவுக்கு அப்பாற்பட்டது. அது விசுவாசத்தின் மூலம் மட்டுமே ஏற்றுக்கொள்ளப்பட வேண்டும். இந்த வார்த்தை, மனிதனை நீதிமானாக்கி, இரட்சிப்பை அளிக்கிறது.

தேவனுடைய ஞானம் (Sophia - Sapientia)

கால்வின், இயேசு கிறிஸ்துவை தேவனுடைய ஞானம் என்றும் அழுத்தமாகக் கூறினார், குறிப்பாக 1 கொரிந்தியர் 1:24 மற்றும் நீதிமொழிகள் 8 போன்ற வேதப்பகுதிகளை மையமாகக் கொண்டு இதை சொன்னார்.

 நித்தியமான ஞானம்: 

ஞானம் என்பது தேவனுடைய படைப்பு அல்ல, மாறாக அவரது நித்தியமான சாராம்சத்தின் ஒரு பகுதியாகும். உலகைப் படைப்பதற்கு முன்பே, தேவனின் நித்தியமான ஞானமாகிய இயேசு கிறிஸ்து இருந்தார். அவரே படைப்பின் பின்னால் உள்ள பகுத்தறிவு மற்றும் ஒழுங்கின் ஆதாரம்.

மனித ஞானத்திற்கு எதிரானது:

 உலகத்தின் ஞானம் மற்றும் மனித பகுத்தறிவு பெரும்பாலும் தேவனுடைய திட்டங்களையும், இரட்சிப்பின் வழியையும் புரிந்துகொள்ளத் தவறிவிடுகின்றன என்பதை கால்வின் தெளிவுபடுத்தினார். சிலுவையில் அறையப்பட்ட கிறிஸ்து, உலகத்தின் ஞானத்திற்கு "பைத்தியக்காரத்தனம்" போல தோன்றலாம் (1 கொரிந்தியர் 1:23), ஆனால் அதுவே தேவனுடைய உண்மையான ஞானமாகும்.

 மீட்பின் ஞானம்:

 இயேசு கிறிஸ்துவின் சிலுவைப் பலி மற்றும் உயிர்த்தெழுதல் மூலமாகவே தேவனுடைய ஞானம் மனிதகுலத்திற்கு வெளிப்படுத்தப்படுகிறது. பாவத்தில் விழுந்த மனிதகுலத்தை மீட்டெடுக்கும் தேவனின் திட்டம், அவரது ஆழ்ந்த ஞானத்தின் வெளிப்பாடாகும். இந்த ஞானத்தை விசுவாசத்தின் மூலம் ஏற்றுக்கொள்வதே இரட்சிப்புக்கு வழிவகுக்கிறது.

பக்திக்கு வழி:

 கால்வின், தேவனைப் பற்றிய உண்மையான அறிவு, பக்திக்கு வழிவகுக்கும் என்று கருதினார். இயேசு கிறிஸ்துவில் வெளிப்படும் தேவனுடைய ஞானம், மனிதர்களை தேவனை நோக்கி பயபக்தியுடன் வழிநடத்துகிறது.

சுருக்கம்

ஜான் கால்வின், இயேசு கிறிஸ்து தேவனுடைய நித்தியமான வார்த்தையாகவும் (Verbum) மற்றும் நித்தியமான ஞானமாகவும் (Sapientia) இருக்கிறார் என்பதை, தேவனுடைய இறையாண்மை மற்றும் விசுவாசத்தினால் நீதிமானாக்குதல் ஆகிய தனது முக்கிய இறையியல் கருத்துக்களுடன் இணைத்து விளக்கினார். இயேசு கிறிஸ்து, படைப்பின் கருவியாகவும், தேவனுடைய முழுமையான வெளிப்பாடாகவும், மனிதகுலத்தின் இரட்சிப்புக்கான ஒரே வழியாகவும் இருக்கிறார். அவரது தெய்வீகத்தன்மையும், பிதாவுடன் அவருக்குள்ள சமத்துவமும், மனிதகுலத்திற்கு இரட்சிப்பை கொண்டுவர அவரது மாம்ச அவதாரம் அவசியமானது என்றும் கால்வின் வலியுறுத்தினார்.

================

 *யோவான் அப்போஸ்தலன், புதிய ஏற்பாட்டில் உள்ள யோவான் சுவிசேஷம், மூன்று யோவான் நிருபங்கள், மற்றும் வெளிப்படுத்துதல் புத்தகம் ஆகியவற்றின் மூலம் இயேசு கிறிஸ்துவை "வார்த்தை" (Logos) மற்றும் "ஞானம்" (Sophia) என்று மிக ஆழமாகவும் தனித்துவமாகவும் விளக்கினார்.*

 குறிப்பாக அவரது சுவிசேஷத்தின் தொடக்கமே ("ஆதியிலே வார்த்தை இருந்தது...") இயேசுவின் தெய்வீகத்தன்மையை இந்த இரண்டு முக்கிய கருத்துக்களுடன் இணைக்கிறது.

தேவனுடைய வார்த்தை (Logos)

யோவான் சுவிசேஷத்தின் முதல் அதிகாரத்தின் முதல் சில வசனங்கள் (யோவான் 1:1-14) இயேசு கிறிஸ்துவை "வார்த்தை" என்று வெளிப்படுத்துகின்றன, இது யோவான் அப்போஸ்தலனின் இறையியலில் ஒரு தனித்துவமான மையக்கருத்து.

 நித்தியமான இருப்பு: 

"ஆதியிலே வார்த்தை இருந்தது, அந்த வார்த்தை தேவனோடிருந்தது, அந்த வார்த்தை தேவனாயிருந்தது" (யோவான் 1:1). இந்த வசனம் இயேசு கிறிஸ்து உலக சிருஷ்டிப்புக்கு முன்பே பிதாவாகிய தேவனோடு நித்தியமாக இருந்தார் என்பதையும், அவரே தேவன் என்பதையும் தெளிவாகக் கூறுகிறது. இது கிரேக்க தத்துவத்தில் "லோகோஸ்" என்ற பகுத்தறிவு மற்றும் ஒழுங்குபடுத்தும் கொள்கையைப் பற்றிய கருத்துக்களுக்கும், பழைய ஏற்பாட்டில் தேவனுடைய "வார்த்தை" (எ.கா., சிருஷ்டிப்பின் வார்த்தை, வெளிப்பாட்டின் வார்த்தை) பற்றிய கருத்துக்களுக்கும் ஒரு பாலமாக அமைகிறது.

 படைப்பின் கருவி:

 "சகலமும் அவர் மூலமாய் உண்டாயிற்று; உண்டானதொன்றும் அவரில்லாமல் உண்டாகவில்லை" (யோவான் 1:3). வார்த்தைதான் சர்வலோக படைப்பிற்குக் காரணம். படைப்பின் பின்னால் உள்ள பகுத்தறிவு மற்றும் வடிவமைக்கும் சக்தி இயேசு கிறிஸ்துவே.

 ஜீவனும் வெளிச்சமும்:

 "அவருக்குள் ஜீவன் இருந்தது, அந்த ஜீவன் மனுஷருக்கு ஒளியாயிருந்தது" (யோவான் 1:4). இயேசு கிறிஸ்து வெறும் படைப்பாளர் மட்டுமல்ல, அவரே ஜீவனையும் ஒளியையும் கொடுப்பவர். அவர் இருளில் பிரகாசிக்கும் உண்மையான ஒளி.

 மாம்ச அவதாரம்:

 "அந்த வார்த்தை மாம்சமாகி, கிருபையினாலும் சத்தியத்தினாலும் நிறைந்தவராய், நமக்குள்ளே வாசம்பண்ணினார்; அவருடைய மகிமையைக் கண்டோம்; பிதாவுக்கு ஒரேபேறானவருடைய மகிமைபோலிருந்தது" (யோவான் 1:14). இதுவே யோவானின் "லோகோஸ்" கருத்தின் உச்சக்கட்டம். தேவனாகிய வார்த்தை, மனிதனாகி, மனிதகுலத்தின் மத்தியில் வாழ்ந்தார். இது இயேசுவின் முழுமையான தெய்வீகத்தன்மையையும், முழுமையான மனிதத்தன்மையையும் வலியுறுத்துகிறது.

தேவனுடைய ஞானம் (Sophia)

யோவான் தனது சுவிசேஷத்தில் "ஞானம்" (Sophia) என்ற வார்த்தையை நேரடியாகப் பயன்படுத்தவில்லை என்றாலும், இயேசு கிறிஸ்துவை அவர் "வார்த்தை" என்று விவரிக்கும் விதம், பழைய ஏற்பாட்டின் "ஞானம்" பற்றிய கருத்துக்களுடன் ஆழமான தொடர்பைக் கொண்டுள்ளது (குறிப்பாக நீதிமொழிகள் 8).

 

படைப்புக்கு முந்தைய ஞானம்:

 நீதிமொழிகள் 8-ல் "ஞானம்" ஒரு தனிநபராக சித்தரிக்கப்படுகிறது, அது உலக சிருஷ்டிப்புக்கு முன்பே தேவனுடன் இருந்தது. யோவான் 1:1-ல் உள்ள "ஆதியிலே வார்த்தை இருந்தது" என்ற கருத்து இந்த பழைய ஏற்பாட்டு ஞானக் கருத்துக்களுடன் இணைகிறது. இயேசு, நித்திய ஞானத்தின் தனிப்பட்ட வெளிப்பாடு.

 

ஒளி மற்றும் வழிகாட்டுதல்:

 பழைய ஏற்பாட்டு ஞானம், மனிதர்களுக்கு வழிநடத்துதலையும், அறிவையும், வெளிச்சத்தையும் அளிப்பதாகக் கருதப்படுகிறது. இயேசு கிறிஸ்துவும் தனது போதனைகள் மூலமாகவும், தனது ஜீவன் மூலமாகவும் "உலகத்தின் ஒளி" (யோவான் 8:12) என்று தன்னை வெளிப்படுத்துகிறார்.

 தேவனுடைய வெளிப்பாடு:

 ஞானம் என்பது தேவனுடைய தன்மையின் ஒரு பிரதிபலிப்பு. இயேசு கிறிஸ்துவும், "பிதாவை ஒருவனும் ஒருக்காலமும் கண்டதில்லை; பிதாவின் மார்பிலிருக்கிற ஒரேபேறான குமாரனே அவரை வெளிப்படுத்தினார்" (யோவான் 1:18) என்று கூறி, அவர் தேவனுடைய முழுமையான வெளிப்பாடு என்று வலியுறுத்துகிறார். இந்த வெளிப்பாடே தேவனுடைய ஞானத்தின் உச்சம்.

சுருக்கம்

யோவான் அப்போஸ்தலன் இயேசு கிறிஸ்துவை "வார்த்தை" என்று அறிமுகப்படுத்துவதன் மூலம், அவர் தேவனுடைய நித்தியமான, படைப்பாற்றல் மிக்க, வெளிப்படுத்தும் மற்றும் மாம்சமாகிய ஞானம் என்பதைத் தெளிவுபடுத்துகிறார். யோவான், இயேசுவை ஒரு தத்துவக் கோட்பாடாகவோ, ஒரு பகுத்தறிவு கொள்கையாகவோ கருதவில்லை, மாறாக அவர் தனிப்பட்ட ஆள்தன்மை கொண்ட தேவன், முழுமையான தெய்வீகத்தன்மை மற்றும் முழுமையான மனிதத்தன்மையைக் கொண்டவர் என்று வலியுறுத்தினார். அவரது விளக்கம், இயேசுவின் தெய்வீகத்தன்மைக்கும், சிருஷ்டிப்பிலும் இரட்சிப்பிலும் அவருடைய மையப் பங்குக்கும் அடித்தளமாக அமைந்தது.

@satheeshbibleteacher